بسیاری از افراد نه برای شنیدن سخنرانیها (که شاید در یوتیوب هم باشد)، بلکه برای ملاقات با آدمهای جدید در همایشها شرکت میکنند. مدیریت این تعاملات، هنرِ برگزارکننده است.
۱. طراحی فضاهای استراحت (Networking Lounges): چیدمان صندلیها و میزهای پذیرایی باید به گونهای باشد که افراد را به گفتگو تشویق کند. فضاهای دنج و آرام برای مذاکرات جدی بیزینسی ضروری است.
۲. یخشکنی (Ice-breaking): استفاده از بازیهای گروهی کوچک یا سوالات چالشبرانگیز در ابتدای مراسم میتواند یخ فضا را بشکند و غریبهها را به دوست و همکار تبدیل کند.
۳. پذیرایی به مثابه ابزار ارتباطی: زمان صرف ناهار یا میانوعده، طلاییترین زمان برای شبکهسازی است. کیفیت و نحوه سرو غذا در SweetNight به گونهای طراحی میشود که فرصت گفتگو را از بین نبرد.
۴. پیگیری پس از رویداد: شبکهسازی با پایان همایش تمام نمیشود. ارسال لیست شرکتکنندگان (با اجازه خودشان) یا ایجاد گروههای لینکدین، ارزش رویداد شما را تداوم میبخشد.
ارزش واقعی یک همایش در کارت ویزیتهایی است که رد و بدل میشود و قراردادهایی که نطفه آنها در زمان استراحت بین دو سخنرانی بسته میشود.
